Tam tamına 24 gün geçti, senin yörüngenin benim yörüngemden ayrılmasından. 24 gündür, belki de 23 gün 6 saattir bunu yaşıyorum. Zor olduğu kesin, ve biliyorum ki yaşananlar tamamen yeri ve zamanında çıkmayan karbonmonoksit gazlarından oldu. Çok bilimsel, az duygusal kararlarımızın sonucunda, birbirine karışmaması gereken gazlar birbirine karıştılar. Birbirine değmemesi gereken elementler karşılaştılar ve daha birbirlerine yaklaşmadan bile alev aldı iki gezegen.

Birbirine dokunamayan, dokununca acıtan bu iki gezegenin bambaşka yörüngelerinde hasarlar kaldı. O kadar kucaklayasım geliyor ki, sanki tüm evrenin acıları sevgimle dinecek, tamir olacak gibi hissediyorum. Sanıyorum ki her şeyi sevgimle temizlerim, sanıyorum ki sevgimle yepyeni toz bulutları oluşturur kocaman yeni dünya yaratırım. Benim sevgim sonsuz benim sevgim Tanrı. Oysa ki benim sevgim bir kara delik yarattı, yuttu gitti tüm iyi şeyleri.

Ellerim bomboş bakıyorum. Kendi etrafımda dönerken senin yörüngenin yaklaşacağı günü bekliyorum.

Sabırla bekliyorum.