Pek bir şey kalmadı sanırım, çok şey varken bir şeysizlik kısmına geldik. Herhangi bir şey için verdiğin çaba sonucunda, kocaman bir hiçliğe sahip oluyormuşsun, sanırım pek bir şey kalmadı.

Sanırım benim düşündüğüm gibi olmadı. Sanırım benim düşündüğüm gibi anlaşılmadı ve sanırım ben gene bir yerlerde durmayı unuttum. Dedim ya duruyorum diye, sanki havada asılmışım, ellerimi kollarımı bağlamışlar, dar ağacına götürülüyormuşum gibi bir çaresizlik ve bir o kadar da boşluk. Sonsuz sakinlik işte bu. Durmak iyidir, dur ki göresin, dur ki baktığın yeri tanıyasın.

“It takes a long time to understand nothing” demişler.

Biri de bana “bak bakalım ne ders çıkarıyorsun” dedi.

Bakıyorum o günden beri, yerdeki halı desenlerine baktığım gibi.