Bekliyorum.

Kapının açılıp pencerenin kapanmasını, gözlerimin kaybolup dudaklarımın ele vermesini. Üç vakte kadar deyip, üçü bırak dördün, beşin bile gelmemesini. Bekliyorum, sen taa ki buraya gelip, geçti deyip sırtımı sıvazlayana kadar. Ellerimin küçülüp, kalbimin taşmasını, geri kalanın işe yaramasını, bekliyorum. Tahmine bırakmadan, garantiye almadan, geceyi gün etmeden, dilimde tüy bite bite bekliyorum.

Üçün beşin hesabını yapınca da kızıyorum, kızınca bekleyesim gelmiyor. Çok gidesim geliyor. Sana söz geçiremedikten sonra kime geçiresim olacak? Neyse, öldürmeden güldürürsen belki. Belki beklerim.

Bekleye bekleye büyürüm belki.